Willem III van Oranje werd in 1650 geboren als zoon van stadhouder Willem II en de Britse prinses Maria Stuart. Hij werd geboren op een moment dat iedereen in de rouw was, omdat zijn vader net acht dagen eerder was overleden.

Het jaar 1672 staat in Nederland bekend als het rampjaar. In dit jaar werd de Republiek aangevallen door Frankrijk, Engeland, Keulen en Münster. De aanvallers waren katholiek en er was hen veel aan gelegen om de protestantse Republiek te onderwerpen. Bovendien stond de Republiek er beroerd voor: het leger was verzwakt, de vestingen in verval geraakt en de grachten dichtgegroeid.
Vooral de Franse legers onder leiding van Zonnekoning Lodewijk XIV trokken ver op naar Holland. Mensen waren dusdanig in paniek dat velen van mening waren dat alleen een lid van Oranje-Nassau de republiek (in navolging van Willem van Oranje) kon redden.
Uiteindelijk gaven de regenten met lichte tegenzin de macht weer aan Willem III, die zonder enige militaire ervaring de Republiek moest gaan redden. En dat deed hij met succes. Onder meer dankzij een belangrijke overwinning tegen Engeland van Michiel de Ruyter.

Vijf jaar na zijn overwinning trouwde Willem III op 27-jarige leeftijd met de 15-jarige Maria Stuart II, het nichtje van de Engelse koning. Beide staatsmannen hoopten met het huwelijk wat dichter bij elkaar te komen om de macht van Lodewijk XIV het hoofd te bieden.

1685 kwam Maria’s vader in Engeland aan de macht; Jacobus II van Engeland. Een katholieke vorst die absolute macht nastreefde. Op dat moment was Maria zijn enige nazaat en dus troonopvolgster. In 1688 werd echter een zoon geboren die zijn vader kon opvolgen. De overwegend protestantse bevolking was bang dat deze troonopvolger – in tegenstelling tot Maria – katholiek werd opgevoed. Enkele edelen benaderden Willem III vervolgens met het verzoek of hij hen wilde helpen de katholieke Jacobus af te zetten.
Het feit dat de Engelse koning katholiek was, kwam ook Willem III heel slecht uit. Hij vreesde dat de koning zou gaan samenspannen met het katholieke Frankrijk. Daarom stak hij in 1688 met 250 schepen het Kanaal over om de Engelse koning te verjagen. Deze vluchtte zonder veel bloedvergieten naar Frankrijk en Willem en Maria werden gekroond als king and queen William and Mary in wat de Glorieuze Revolutie wordt genoemd. In 1690 bereidde de verdreven Jacobus een slag voor via Ierland. Deze slag bij de Boyne verloor hij en wordt nog altijd herdacht door de protestantse Ieren die elk jaar op 12 juli Oranjemarsen houden.

Toen in 1702 bij een jachtpartij op het landgoed van Paleis het Loo zijn paard struikelde en hij eraf viel, brak Willem III zijn sleutelbeen. Toen daarbij complicaties optraden stierf hij op 51-jarige leeftijd aan longontsteking. Zonder erfgenamen. Ondanks dat hij grote successen had geboekt, was hij niet zo populair en waren veel mensen opgelucht toen hij stierf.
Willem had geen broers en zussen en geen kinderen, dus de troonsopvolging moest verder van huis gezocht worden. In Engeland werd hij opgevolgd door Anna, de zus van Maria. In de Republiek werd van de gelegenheid gebruik gemaakt om het tweede stadhouderloze tijdperk in te luiden.
De erfenis werd een groter probleem. Willem III had Johan Willem Friso, een nazaat van Jan de Oude (de broer van Willem van Oranje) aangesteld als erfprins, maar zijn voorganger en opa, Frederik Hendrik had bepaald dat zijn fortuin bij geen mannelijke erfopvolger zou overgaan op de familie van zijn oudste dochter Henriëtte. Na jaren kibbelen werd de erfenis uiteindelijk verdeeld.
In 1747 werd er overigens toch weer een erfstadhouder aangesteld; Willem IV, de zoon van Johan Willem Friso die ook weer een afstammeling was van Willem van Oranje.

Waarom dit stukje vaderlandse geschiedenis? Stamvader Arnoldus Grassolé (de Franse achternaam fonetisch opgeschreven) kwam vermoedelijk als Franse huursoldaat naar Zuid Nederland. Na de Vrede van Nijmegen (1678), bleven Franse garnizoenen actief in Breda. Mogelijk heeft Arnoldus vanuit Frankrijk als onderdeel van een garnizoen – tijdelijk daar residentie gekozen en is later gehuwd en gebleven.

Arnoldus Grassolé 

Voor 1670 in Frankrijk geboren. De achternaam Grassole is vermoedelijk oorspronkelijk afkomstig uit Portugal.

Arnoldus is Voor de kerk trouwden hij op 12 mei 1688 in Breda met Barbara Daes (geboren in Maastricht). Op 21 augustus 1688 trouwden zij voor de wet in Breda.

Zij hadden de volgende kinderen:

• Catharina 1688
• Petrus 1691
• Bernardus Graciole 1694
• Petrus 1697
• Jacobus 1700
• Leonardus 1702
• Helena 1704
• Anna Catharina 1705

Bernardus Graciole 

Geboren in november 1694. Gedoopt op 24 november van dat jaar in Breda. Bernard was klerenkoper van beroep.

Op 8 augustus 1716 kreeg hij kerkelijke toestemming om te trouwen met Lucia Evers. Zij trouwden voor de kerk op 23 augustus in Breda. Voor de wet trouwden zij op 24 september 1716.

zij kregen de volgende kinderen:

• Anna Catharina 1717
• Petrus 1719-1776
• Leonardus 1721
• Barbara 1723
• Henricus 1725
• Johanna 1727
• Magdalena 1729
• Barbara 1732
• Jacoba 1735

Petrus Grasseljez

Geboren rond 1 februari 1719 te Breda. Op die datum werd hij gedoopt als Petrus Graciole.

Hij overleed op 26 augustus 1776 in Breda. Pieter staat in de boeken geregistreerd met de achternamen Grassoelie en Grasseljez.

Op 2 juli 1747 trouwde Pieter in Breda met Maria Adelheid Ceulemans.

Hun kinderen waren:

• Joanna Maria Grassele 1747-1750
• Margaretha Bernardine Grassilié 1752-
• Jacoba Grasseljé 1754-1810
• Petrus Paulus Grasselier 1755-
• Wilhelmina Grasseljez 1758-1828

Jacoba Grasseljé

Personal data Jacoba Grasseljé 

Geboren in 1754 in Bergen op Zoom. Overleden op 11 mei 1810 in Vlissingen. Ze trouwde met Karel Fritz op 7 april 1779 in Bergen op Zoom, waar Karel als Duits huursoldaat voor het Staatse leger gelegerd was.

Jacoba en Karel gingen in Vlissingen wonen en kregen de volgende kinderen:

• Christina 1777-????
• Henderik Fritz 1781-1854
• N N Fritz 1787-1787
• Lambert FRITZ 1787-1845
• Willem Fritz 1791-1847
• Karel Fritz 1797-1797